Een van de leuke kanten van
internet is, dat je gemakkelijk contacten onderhoudt met vrienden uit de
hele wereld en dat je kennis neemt van elkanders cultuur.
In augustus 2007 kreeg ik een kaart ter gelegenheid van het Raksha
Bandhan (Beschermende Relatie) feest voor broers en zussen. De zus
zoekt haar broer(s) op
en bindt een beschermkoord om diens pols. De broer geeft dan een
cadeautje aan zijn zus en biedt haar alle bescherming.
Festival Kyoto
Gaijatra
(Nepal)
Chinees
nieuwjaar 2008
Noruz
Er staan gekleurde kuikentjes te
koop op een Iraanse bazaar. Ze zijn bedoeld om het begin van de feestdag
Noruz, het Perzisch nieuwjaar te vieren.
Noruz in het Farsi betekent eigenlijk Nieuwe Dag. Zoals we in Nederland
het einde en begin van een jaar vieren, zo vieren Iraniërs het Begin van
de Lente.
Noruz is al meer dan drieduizend jaar oud en vindt altijd plaats rondom
21 maart. Voor Nederlanders is het de eerste dag van de lente. Voor
Iraniërs is het hét grote feest van het jaar. De scholen in Iran gaan
dan twee weken dicht, zodat iedereen op bezoek kan bij familie of
vrienden.
Iraniërs die in Nederland wonen bellen hun naasten in Iran om hen te
feliciteren met het nieuwe jaar. In Iran zelf komen familie en vrienden
die avond en nacht bijeen om gezamenlijk Noruz in te luiden.
Zeker in Iran zullen de Iraniërs de twee daarop volgende weken bij
elkaar komen om samen te eten, plezier te maken en cadeautjes te geven.
De gastvrouw en -heer zetten de mooiste en smakelijkste lekkernijen op
tafel.
Het feest wordt door alle volkeren gevierd die Farsi spreken, waaronder
dus Koerden en Afghanen. Noruz vind je ook terug in Oezbekistan,
Tadjikistan en Kazachstan, landen die vroeger deel uitmaakten van het
Perzische rijk.
Noruz wordt verder gebruikt om de overledenen te herdenken, het is
daarom meer dan een nieuwjaarsfeest. Het is een moment van loutering,
verzoening, dood en leven, hoop op een nieuw begin en een beter leven.
Noruz
Feest
Ik moest de Hema in. Voor vruchtentaart.
Goed en goedkoop. Want junior verjaart.
Als je nou kijkt wat daar los loopt aan vrouw
dan wil je wel naar huis. Naar die van jou.
Anton Korteweg.
Uit: Voor de goede orde
Meulenhoff 1988