Het oude verhaal over de Hof van Eden weerspiegelt een fundamenteel
menselijk verlangen. In het paradijs leefden Adam en Eva in harmonie. Ze
kenden noch ziekte noch dood. Het verhaal van het paradijs symboliseert
onze droom van een leven in harmonie met de natuur.
De plek voor deze natuurlijke, harmonieuze manier van leven is altijd de
tuin geweest. Het beeld van de ommuurde tuin werd steeds gebruikt voor
het verlangen naar het overwinnen van de zwakheid en onvolmaaktheid van
de mens.
Het Bijbelse verhaal over het paradijs beschrijft symbolisch een
origineel en compleet natuurlijke manier van leven. Dit moet in den
beginne mogelijk zijn geweest en heeft een belofte in zich van het
herstel van een rijk waarin perfecte harmonie heerst.
De Hof van Eden is een onuitputtelijke bron van inspiratie geweest voor
ontwerpers van grote tuinen. De tuin of het park vertegenwoordigt een
poging om een verloren paradijs op aarde te herstellen en om te
anticiperen op het beloofde hiernamaals.
Tuinen brengen kunstmatige en natuurlijke schoonheid samen, en hebben de
natuurlijke elementen, zoals water, licht en lucht in zich. De ontwerpen
waren een soort onbekende eilanden van verlangen. Te denken valt aan de
Elyzeese velden of Arcadië, of ook aan Atlantis of Ithaca. Utopia, het
doel van het menselijk verlangen, onvervuld in het heden.
Prachtige tuinen en parken kunnen een reflectie van een mooiere wereld
zijn, waar we allemaal naar verlangen. De droom van het paradijs…
Aphrodite, Eros and Pan
De reigerjacht
De blauwe reiger wordt aangevallen door twee slechtvalken. Een groep
herders slaat de jacht met grote belangstelling gade…
Alle overige voorstellingen in deze kamer van het Kabinet der
Koningin in Den Haag hebben een gedaantewisseling (metamorfose) tot
thema. Echter ondanks al het gedane onderzoek is het nog niemand gelukt
om dit schouwspel in verband te brengen met Ovidius. Het is mogelijk dat
deze voorstelling al de richting aangeeft die Dirk Dalens hierna zou
volgen. Namelijk het schilderen van Arcadische (dwz. Landelijke,
idyllische) landschappen zonder een verhalende trant.
The Golden Age, Lucas Cranach the Elder
De mythe van het aardse paradijs, het verlangen naar een
leven in harmonie met de natuur, vinden we al in de literatuur
uit de oudheid. Romeinse schrijvers als Ovidius en Vergilius
beschrijven de "gouden eeuw", het tijdperk uit de mythologie,
waarin volmaakte voorspoed en vrede heersten, een beschaving
zonder ondeugden. Het gelukzalige, onschuldige leven wordt bij
voorkeur gesitueerd in Arcadië, een landstreek in Griekenland,
het domein van de fluitspelende god Pan. Arcadië werd bevolkt
door eenvoudige herders die gastvrij, muzikaal en steeds
verliefd waren. Het landschap van Arcadië wordt in de
herderspoëzie voorgesteld als weelderig begroeid, met sappige
weiden en schaduwrijke valleien. Het land van de eeuwige lente.
Het aardse paradijs wordt ook wel de tuin of hof van Eden
genoemd. ‘Eden’ (Hebreeuws) betekent ‘lusthof’. Het is de
plaats, die God aan Adam en Eva gaf. De vrijheid die zij daar
genoten, wordt op twee manieren uitgebeeld: Door de onschuldige
naaktheid van Adam en Eva, en door de vredige manier, waarin zij
met de dieren, en de dieren onderling met elkaar omgaan. Elke
periode heeft zijn eigen idee over het paradijs.
In oude voorstellingen wordt het aardse paradijs afgebeeld als
een plek waar vrede heerst en waar wateren stromen. In westerse
afbeeldingen werd het in de middeleeuwen afgebeeld als een
verzorgde tuin, een soort aangelegd park, met rozenperken en
muren. Later werd het paradijs afgebeeld als een woester
landschap
Landschap met Apollo, muzen en riviergod, 1652, Claude Lorrain
Paradijs
De islam kent het begrip 'paradijs' ook. Het
is de plaats waar zij, die goed hebben geleefd, na hun dood naar
toe gaan. Het islamitisch paradijs kent volgens de koran vele
zichtbare en lijfelijke geneugten. De gelovigen nemen dit vaak
letterlijk, de islamgeleerden interpreteren het vaak allegorisch.
Het paradijs zoui een groene tuin zijn met veel bomen, fruit,
schaduw en rivieren.
Het woord 'paradijs' werd voor zover dat is na te gaan voor het
eerst gebruikt door de oosterse historicus Xenophonus, die
daarmee de prachtige parken van de Perzische koningen en vorsten
beschreef. Het oud-Perzische woord voor paradijs is
paridæza, in het Grieks vertaald als peri (eromheen)
teichos (muur).
Uit het vroeg-Indisch is dit paradesa: para: over,
voorbij en desa: land, dus het buitenland. Het paradijs werd
vroeger gezien als een exotisch land. Het woord paradijs heeft
dus waarschijnlijk geen religieuze oorsprong, maar het begrip
heeft wel een veelomvattende religieuze betekenis gekregen.
Landschap met Apollo en Mercurius, 1645, Claude Lorrain
Schubert,
"Herdersmelodie" en "Herderskoor" uit "Rosamunde"
Slot Charlottenburg is het grootste paleis
in Berlijn en gelegen in het gelijknamige stadsdeel. Het stamt
uit de tijd van de Pruisische vorsten en werd gebouwd tussen
1695 en 1699 door Johann Arnold Nering in opdracht van Sophie
Charlotte (dochter van Ernst August van Brunswijk-Lüneburg), en
de echtgenote van keurvorst Frederik III, die zich later liet
kronen tot koning Frederik I van Pruisen.
Al in 1701 werd het slot, dat eigenlijk bestemd was als
zomerhuis voor Sophie Charlotte, uitgebreid door Eosander von
Göthe. Het slot, dat eerst Lietzenburg heette, werd na de dood
van Sophie Charlotte (1705) ter harer ere omgedoopt tot
Charlottenburg. Van 1707 tot 1712 werd het verder uitgebouwd met
de Orangerie en de kenmerkende koepel. Het grote park, dat tot
het slot behoort, is opgebouwd aan de hand van de tekeningen uit
de begintijd van het slot naar het voorbeeld van Versailles. De
tuin is naar de mode van die tijd ook eens een Engelse tuin
geweest.
Gardens of Schloss Charlottenburg, Berlin (plattegrond Eosander
von Göthe 1708)
Berlijn, Charlottenburg
Hermitage, Bayreuth
(Duitsland)
Landschapskunst in Nederland
Landschapskunst wordt in de vrije natuur aangelegd.
Met aarde, water en zand grijpt de kunstenaar in het
landschap in. Sinds de manifestatie 'Sonsbeek buiten
de perken', in 1971, zijn in Nederland zeven werken
aangelegd.
In Flevoland zijn dat Polderland Garden of Love
and Fire
van Daniel Libeskind, Aardzee van Piet
Slegers, Sea Level van Richard Serra,
De Groene Kathedraal van Marinus Boezem en
Observatorium van Robert Morris. Dit laatste
kunstwerk is een van de weinige echte Land Art
projecten. Land Art is de benaming voor een
internationale stroming in de beeldende kunst in de
jaren '70 van de vorige eeuw, die grootschalige
sculptuurprojecten voortbracht in bijzondere
landschappen. De grenzen tussen landschap, sculptuur
en architectuur werden opgeheven.
Naast de vijf landschapskunstwerken in Flevoland
bevinden zich in Den Haag Hemels Gewelf van
James Turell en in Emmen Broken Circle and
Spiral Hill van Robert Smithson. Al deze werken
ademen rust en ruimte en brengen de bezoekers in
contact met de contemplatieve kwaliteit van
eeuwenoude monumenten als Stonehenge in Engeland en
Chizén Itzá in Mexico.
Robert Morris, Observatorium Foto: Gert Schutte
'Instead
of using a paintbrush to make
his art,
Robert Morris would like to use
a bulldozer'
Robert Smithson in Artforum,
New York,
June 1967, no 5 pp. 36 - 40
Bron: Museum De Paviljoens,
Almere
Het Loo, Apeldoorn
Bosco Sacro, Bomarzo, Italië, Vechtende draak
Pegasus
Detail Boboli Garden, Florence,
Italië
Vier foto's (1998) van de
tuin van Villa Garzoni, Collodi,
Italië
Lost Gardens of Heligan Het voornaamste seizoen van
de meest romantische en magische
botanische tuinen van
Groot-Brittannië is begonnen. De
tijdens de Tweede Wereldoorlog
verwaarloosde planten- en
bloementuinen zijn opnieuw
florerend. Via enorme
rododendrons en camelia's loop
je langs meren, een Italiaanse
tuin, en de Jungle. Om een
indruk te krijgen of voor
informatie:
http://www.heligan.com