japan, geschiedenis

Cedar Gallery

Culturele Evenementen

Kunstenaars

Japan

De geschiedenis van Japan is uiteraard in te delen in verschillende periodes. Japanners zelf laten hun geschiedenis beginnen in de 7de eeuw v. Chr. toen ene Jimmu de keizerlijke troon besteeg. Volgens de legende was deze Jimmu een directe afstammeling van de zonnegodin Amaterasu....

SHOGUN - KAMAKURA - MINAMOTO NO YORITOMO - RONIN - BOEDDHISME - MUROMACHI/ASHIKAGA - KEIZER GODAIGO - ASHIKAGA TAKAUJI

toneel en dans

DE GESCHIEDENIS VANAF 1100 - Chûsei, middentijd

Shōgun
generaal die de barbaren verslaat.

Shōgu is de afkorting van de titel Seii Taishōgun. Dit betekent 'generaal die de barbaren verslaat' en was oorspronkelijk de titel voor een Japanse militair leider.
De Shogun had gedurende de Heianperiode (794-1185) de taak om de Emishi, volgens de Japanners 'barbaren', te bestrijden. Deze traditie leefde later voort in de naam bakufu voor de hofhouding van de Shogun, het woord betekent zoiets als 'tent-regering'.

De Kamakuraperiode
De Kamakuraperiode is het tijdperk uit de geschiedenis van Japan, dat duurde van 1185 tot 1333. Het tijdperk is vernoemd naar het Kamakura-shogunaat, dat tijdens vrijwel deze gehele periode aan de macht was in Japan. Dit shogunaat werd officieel opgericht in 1192 in Kamakura door de eerste Shogun van Japan,

Minamoto no Yoritomo

Eind 12e eeuw kreeg Minamoto Yoritomo, de leider van de machtige familie Minamoto, de titel Shogun. Hij zorgde ervoor dat er in elke provincie een afgevaardigde van de shogun was. Officieel had Yoritomo als shogun slechts de controle over de militaire aspecten van de Japanse samenleving, maar de facto werd hij de heerser van Japan. De tennō (de Japanse naam voor de keizer) regeerde enkel nog in naam.
De Kamakuraperiode kenmerkt zich door de toename van geavanceerde militaire technologieën.
Het door Minamoto no Yoritomo opgerichte shogunaat was geen nationaal regime, maar had wel de macht over een groot stuk land. Het vocht onder andere tegen de Noordelijke Fujiwara. In 1189 werd de vierde leider van deze clan, Fujiwara no Yasuhira, verslagen door Yoritomo.
Tijdens de Kamakuraperiode vond ook een van de belangrijkste militaire gebeurtenissen uit de geschiedenis van Japan plaats: de Mongoolse invasies van Japan. Tweemaal probeerden de Mongolen onder leiding van Koeblai Khan Japan binnen te dringen, maar beide aanvallen werden afgeslagen. De oorlog putte de voorraden van de overheid echter uit, waardoor nieuwe belastingen werden ingevoerd. Tevens bleek de overheid niet in staat om alle samoerai die mee hadden geholpen de aanval af te slaan, te kunnen belonen voor hun werk. Dit leidde tot onenigheid binnen de troepen. De zwakke economie, gecombineerd met plunderingen door

ronin
maakten dat de machtspositie van het shogunaat begon te wankelen. Een ronin is een samoerai, die door zijn daimyo weggestuurd is of wiens daimyo gestorven of in ongenade gevallen is bij de shogun. Hij leeft meestal afgelegen in de bergen, waar hij bandieten doodt, en probeert om weer bij zijn meester in de gratie te komen. Soms kwamen meerder Ronins bij elkaar en gingen samen over tot plunderen.
De grote onrust in het land tijdens de Kamakuraperiode versterkte bij veel mensen de behoefte om hun heil te zoeken in het geloof. Binnen het

boeddhisme
ontstonden twee nieuwe stromingen: Jodo shu en Zen. Het klooster bij de berg Hiei verkreeg grote politieke macht.

Shinran

Een aantal monniken die de Tendai-sekte van het Boeddhisme hadden verlaten, richtten hun eigen sektes op, waaronder:
Honen, oprichter van Jodo shu.
Shinran, leerling van Honen en oprichter van Jodo Shinshu
Dōgen, oprichter van de Sotoschool voor Zen.
Eisai, oprichter van de Rinzaischool voor Zen.
Ook architectuur, schilderkunst, tuinaanleg en bloemschikkunst (ikebana) kwamen in de Kamakuraperiode tot bijzondere bloei.

Muromachi of Ashikaga periode (1336 - 1467)
Na de tweede Mongoolse oorlog was het Kamakura shōgunaat erg verzwakt. Zoals al eerder vermeld waren de krijgsheren ontevreden, omdat een beloning voor hun dappere inzet tijdens het treffen met de Mongolen uitbleef. De shōgunale kas was echter leeg.

Keizer Godaigo
zag nu zijn kans schoon om zijn gezag te herstellen. Hij verzamelde de ontevreden krijgsheren in één leger en trok ten strijde tegen de regent Hojo. Het keizerlijke leger versloeg de troepen van Hojo, zodat in 1333 de keizer het shōgunaat kon afschaffen en de keizerlijke macht kon worden hersteld. Dit herstel was echter maar van korte duur. Hier zijn verschillende redenen voor aan te voeren. Ik wil er twee noemen. De keizer maakte de vergissing om de krijgsheren, die niet in de voorste gelederen hadden meegevochten tegen Hojo, toch als eersten te belonen. Hetgeen uiteraard kwaad bloed zette. Een tweede reden was dat bij het installeren van het Kamakura shōgunaat duidelijk was geworden dat (theoretisch althans) de absolute macht in Japan aan wie dan ook kon worden toegekend. Wij zullen later nog zien dat dit laatste gegeven op het eind van de Muromachi periode, wanneer de Edo periode aanvangt, een belangrijke factor zal worden in de geschiedenis van Japan. Ieyasu Tokugawa neemt dan besluiten die de opkomst van een buitenstaander tot in de allerhoogste rangen van het Japans bestuurlijk bestel zo goed als onmogelijk maken.
De ontevreden krijgsheren, met aan hun hoofd

Ashikaga Takauji
rebelleerden tegen de keizer. Takauji slaagde er in 1336 in om de keizer uit Kyōto te verdrijven en installeerde zelf een nieuwe keizer. Met in het achterhoofd ‘voor wat hoort wat’, benoemde deze laatste Takauji prompt tot shōgun.
In 1336 werd Takauji Ashikaga shōgun en de regering werd weer in Kyōto gehuisvest. Tijdens dit tweede shōgunaat of het Ashikaga shōgunaat, werden de daimyo (lokale vorsten) machtiger en bevochten elkaar bijna voortdurend.
Maar er was ook aandacht voor andere onderwerpen dan strijden. De bonsai en de thee ceremonie deden hun intrede. Het No-theater, de landschapschilderingen en de poëzie maakten opgang.
De afgezette keizer Godaigo vluchtte naar de berg Yoshino en hij verklaarde zichzelf de enige wettelijke keizer.
Deze periode wordt de Nanbokusho (noord- en zuid dynastie) genoemd en duurde tot 1392. In 1392 eindigde het schisma (waarbij er er twee keizers aan de macht waren)door toedoen van shōgun Yoshimitsu.

< vorige